در دست گيرند . و سرخ بيد . و چوب بقم . و ترخون . تبرد ( tabarrod ) م . ع . تبرد الماء فيه : جمع شد آب در آن . تبردار ( tabar - d r ) ا . پ . كسى كه شغل او شكستن چوب و درخت باشد با تبر . و سپاهى كه با تبر بود . تبررر ( tabarror ) م . ع . فرمان‌بردارى كردن يق فلان يتبرر خالقه . تبرز ( tabarroz ) م . ع . برآمدن بسوى صحرا براى قضاى حاجت . تبرزد ( tabarzad ) ا و ص . پ . طبرزد و و نبات . و قند سفيد . و نمك بلورى و سفيد صلب و شفاف شبيه به نبات . و نوعى از انگور و داروئى در نهايت تلخى كه صبر نيز گويند . تبرزن ( tabar - zan ) ا . پ . چوب بروزنندهء با تبر . تبرزه ( tabarze ) ا و ص . پ . تبرزد در همهء معانى . تبرزين ( tabarzin ) ا . پ . نوعى از تبر كه سپاهيان در پهلوى زين اسب بندند . و نمك سفيد بلورى . تبرستان ( tabarest n ) ا خ . پ . يكى از ايالات شمالى ايران و حاكم نشين آن شهر دامغان و شهر دماوند از شهرهاى معتبر اين ايالت و اراضى آن بيشتر تپه و ماهورهائى است كه از كوههاى خراسان امتداد يافته . تبرص ( tabarros ) م . ع . تبرص الارض : پاك چرانيد گياه آن زمين را . تبرض ( tabarroz ) م . ع . باندك معيشت روزگار گذرانيدن . و تبرض الشيئ : اندك اندك گرفت آن چيز را . و تبرض فلانا : اندك اندك چيزى از فلان يافت و روزگار گذرانيد به آن . تبرطل ( tabartol ) م . ع . رشوه گرفتن . تبرطم ( tabartom ) م . ع . بخشم آمدن از سخن . تبرع ( tabarro ' ) م . ع . تبرع بالعطاء : دهش كرد چيزى را كه بر وى واجب نبود يق فعله متبرعا : كرد آن را به نظر ثواب . تبرعا ( tabarroan ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - مجانا و براى ثواب و بدون مزد و اجرت . تبرعانه ( tabarro ne ) م ف . پ . تبرعا و براى ثواب . تبرعص ( tabar'os ) م . ع . اضطراب كردن كسى زير كسى . و به خود در پيچيدن مار . تبرعم ( tabar'om ) م . ع . تبرعمت الشجرة : شكوفه آورد آن درخت . تبرغص ( tabarqos ) م . ع . اضطراب داشتن و لرزان شدن . تبرغص ( tabarqos ) ا . ع . اضطراب عضو مقطوع . تبرق ( tabarroq ) م . ع . آرايش كردن خود را و تبرقت المراة : زينت داد آن زن خويشتن را . تبرقش ( tabarqoc ) م . ع . رنگ برنگ و خوش‌نما گرديدن . تبرقط ( tabarqot ) م . ع . بر پشت افتادن و تبرقطت الابل : متفرق شدند شتران در چرا . تبرقع ( tabarqo ' ) م . ع . برقع پوشيدن . تبرك ( tabrak ) ا . پ . دورى پهن . و ميزى كه داراى كناره‌هاى بلند باشد . و سر طبل . و سبد ميوه . و قلعه . و ا خ . قلعه‌اى در در اصفهان . و مو بيز . تبرك آسيا ( tabarake - si ) ا . پ . ابزارى كه بدان سنگ آسيا را تيز مىكنند . تبرك ( tabarrok ) م . ع . ميمنت گرفتن به چيزى . و اعتماد كردن بر چيزى . و الحاح نمودن . و مبارك شمردن . و تبرك به : ميمنت گرفت بدان . تبرك ( tabarrok ) ا . م ف . پ - مأخوذ از تازى - با بركت و ميمنت و متبرك . و تبرك بودن : بركت داشتن . و تبرك شدن : كسب ميمنت و مباركى و بركت كردن . و تبرك كردن : ميمنت گرفتن . تبركا ( tabarrokan ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - از براى ميمنت و بركت . تبركات ( tabarrok t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بركتها و ميمنت‌ها . و فراخيها و فراوانيها . و كردارهاى نيك . تبركة ( tabrakat ) م . تبرك بالمكان تبركة : مقيم گرديد در آنجاى . تبركع ( tabarko ) م . پ . بكون افتادن . تبركى ( tabarroki ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سلام و تعظيم . تبركيدن ( tabarkidan ) ف ل . پ . شكافتن سم و يا ناخن را . تبرگون ( tabargun ) ص . پ . اسب فرو رفته پشت . تبر لگام ( tabar - leg m ) ا . پ . لگام و عنان و دهنهء لگام . تبرم ( tabram ) ا . پ . زن محترم و بزرگ و خاتون . تبرم ( tabarrom ) م . ع . تبرم به : بستوه آمد و ملول گرديد . تبرنس ( tabarnos ) م . ع . تبرنس الرجل : برنس پوشيد آن مرد . تبروء ( tabarro ) م . ع . تبرء منه : بيزار شد از آن .